La Fontaine Masalları

Dünyaca ünlü fabl yazarı La Fontaine'nin nam-ı diğer la fonten'in masallarını sitemizde okuyabilirsiniz.
La Fontaine Masalları

Keloğlan Masalları

Keloğlan masalları okuyucularıyla buluşuyor. Sitemizde Keloğlan'ın tüm masallarını okuyabilirsiniz.
Keloğlan masalları

Ezop Masalları

Dünyaca ünlü fabl hikaye yazarı Ezop'un tüm ezop masallarını sitemizde ücretsiz bulabilir, okuyabilirsiniz.
Ezop Masalları

Aslan, Tilki, Geyik

aslan_tilki_geyik
ASLAN, TİLKİ, BİR DE GEYİK MASALI

Aslan hastalanmış, bir mağaraya girip yatmış. Tilkiyi pek severmiş, onu da yanına çağırıp ahbaplık etmiş. Demiş ki:

“Sen benim gene iyileşip yaşamamı istiyor musun? Ormanda oturan koca geyik yok mu, gidip dil döker, kandırırsın onu. Ben onun ciğerleriyle yüreğini yemek istiyorum, canım pek çekiyor.” Aslan böyle deyince tilki hemen gitmiş, ormanda sıçrayıp oynayan geyiği bulmuş.

Tatlı tatlı sözlerle yanına varmış, esenlemiş, demiş ki:

“Sana bir müjdem var. Bilirsin, bizim kralımız aslan benim komşumdur; şimdi çok hasta, kurtulmaktan da umudunu kesti. Kendinden sonra krallığı kime bırakacak onu düşünüyor. Yaban domuzunu akılsızdır diye, ayıyı kabadır diye, parsı acımasızdır diye, kaplanı da övünür durur diye istemiyor. Krallığa geyik geçmeli, boyu uzundur, uzun yıllar yaşar, boynuzundan yılanlar bile korkar, dedi. Sözü uzatmayalım, krallığı sana bırakacak, verdi kararını. Müjdeme ne vereceksin bakalım? Çabuk söyle, ben burada öyle duramam, neredeyse çağırtır beni. Her işinde ille bana danışacak, benden geçemiyor. Yaşlıyım ben, bu dünyada çok şeyler gördüm, çok şeyler duydum; beni dinlersen sen de gel benimle, öle­ceği sırada yanında bulun.” Tilki böyle söyleyince geyik inanıverdi.

Dünyada kendini beğenmeyen mi vardır? Kendini beğenen de çabucak kanıverir. Geyik de başına gelecekleri düşünmeden tilkinin peşine takılıp mağaraya gitti. Aslan kapıda bekliyormuş; hemen geyiğin üzerine atıldı ama bir yandan yaşlılık, bir yan­dan da hastalık, yakalayamadı, biraz kulaklarını kanattı, işte o kadar. Geyik koşa koşa gene ormana kaçtı, saklandı. Tilki emeği boşa gitti diye çok üzüldü, ön ayaklarını birbirine vurup: “Tuh! Gördün mü başımıza gelenleri?” dedi. Aslanın da kükremesi yürekler açışıydı. Kolay mı? Hem açlık hem de eski gücüne hasret, zavallıcık kükremesin de ne yapsın? Gene tilkiye yalvardı: “Kuzum tilki, canım tilki. Ne olursa senden olur, gene bir yolunu bul da getir bana şu geyiği” dedi. Tilki: “Ben artık ne yapayım?


Kolay mı onu yeniden kandırmak? Ama senin hatırını kırmak da olmaz, varayım bir deneyeyim.” dedi tazı gibi geyiğin izlerini koklaya koklaya yola düş türlü düzenler kurdu: “Buradan yaralı bir geyik geçti, görmediniz mi?” diye çobanlara sordu çobanlar geyiğin ormanda saklandığı deliği gösterdiler. Tilki baktı ki geyik oturmuş din­leniyor, hiç sıkılmadan karşısına geçti. Geyiğin tüyleri diken diken olmuştu: “Seni alçak seni” dedi, “Bir daha kanar mıyım ben senin sözlerine? Hele yaklaş yanıma, gebe gündür. Sen git de tilkiliğini başkalarına göster, o krallık masal­larını başkalarına anlat.” Tilki yılmadı bu sözlerden: “Senin bu kadar korkak, bu kadar tabansız olduğunu bilmezdim doğrusu” dedi. “Bir de kalkmış biz­den, senin iyiliğine çalışan dostlarından kuşku duyuyorsun! Aslan senin kulağını tuttuysa sana diyecekleri vardı da onun için tuttu. Ne yapsın? Ölecek zavallı! Krallığın gizlerini de öyle ulu orta söyleyemez ya! Sense bir hasta kulağını tırmaladı diye ürküverdin, o kadarcık acıya dayanamadın. Aslanın çok canı sıkıldı; o şimdi senden daha öfkeli. Yerime öylelerini bırakmam, kurdu kral atarım diyor. Gördün mü bize ettiğini? Kurt kral olunca ne yaparız biz? Kim dayanır onun kahrına! Sen gene gel benimle, kuzu gibi uslu dur. Bütün şu yaprakların, pınarların önünde ant içerek söylüyorum, aslanın korkulacak durumu kalmadı artık. Bana gelince bilirsin, ben hep senin iyiliğini isterim.” Böyle söyleye söyleye geyiği gene kandırdı, mağaraya götürdü. Aslan bir temiz karnını doyurdu, geyiğin ciğerlerini, kemiklerini, iliklerini yedi yuttu. Tilki orada durmuş bakıyordu. Yüreğin düştüğünü görünce yavaşça kaptı, belli etmeden yiyiverdi. Aslan, kalan etlerin arasında yüreği aradı, aradı bulamadı. Tilki, ne olur ne olmaz diye biraz öteye çekilip: “Ne arayıp duruyor­sun! Öyle hayvanın yüreği mi olur? Yüreği olsa kalkıp da kendi ayağıyla aslanın inine gelir miydi?” dedi.

Bazı insanlar da vardır, koltuklarını kabartacak bir şey duydular mı, tehlikeyi görmez olurlar. Bu masal onlar için söylenmiş.

9 yorumlar

  1. ismimi vermek istemiyorum
    süper ama acıklı son... :(
    Yorum yaz 5 Ocak 2017 at 20:08

Yorum yaz