Nasrettin Hoca fıkraları, Türk kültürünün en bilinen mizah miraslarından biridir. Günlük hayatın içinden basit olayları zekice yorumlayan bu hikâyeler, güldürürken düşündüren mesajlar içerir. Hoca’nın hazırcevaplığı ve pratik bakış açısı, insan davranışlarını mizah yoluyla anlamayı kolaylaştırır. Bu fıkrada Nasrettin Hoca’nın bir dilenciyle yaşadığı olay üzerinden sabır, empati ve emeğin değeri anlatılır. Kısa ama etkili anlatımıyla hem eğlendiren hem ders veren klasik Nasrettin Hoca hikâyelerinden biridir.

Nasrettin Hoca ve Dilenci Fıkrası

Nasrettin Hoca bir gün damda kiremitleri onarıyormuş. Kapı çalınmış. Evde kimse olmadığı için damdan seslenmiş:

— Kim o?

Aşağıdan bir adam cevap vermiş:
— Hocam, bir zahmet aşağıya kadar gelebilir misin?

Nasrettin Hoca, önemli bir iş için çağrıldığını sanarak güçlükle çıktığı damdan zor bela aşağı inmiş. Kapıyı açmış. Bir de ne görsün! Karşısında kılığı kıyafeti perişan bir adam duruyormuş.

Nasrettin Hoca sormuş:
— Ne istiyorsun?

Dilenci kılıklı adam:
— Allah rızası için bir sadaka, demiş.

Nasrettin Hoca çok kızmış. Adamın istediğini duyunca, o sıcakta damdan aşağı indiğine iyice üzülmüş. Sonra adama:

— Gel benimle, demiş.

Dilenciyi peşine takıp dama kadar çıkarmış. Dilenci dama ayak basınca Hoca sormuş:
— Sen benden sadaka istemiştin, değil mi?

Adam:
— Evet, demiş.

Nasrettin Hoca:
— Hadi şimdi… Allah versin, demiş.

Dilenci üzgün üzgün geri dönerken dayanamayıp sormuş:
— Madem sadaka vermeyecektin, beni niye buraya kadar çıkardın da aşağıda söylemedin?

Nasrettin Hoca düşünceli düşünceli cevap vermiş:
— Buraya ne zorlukla çıkılıp inildiğini göresin diye… Beni aşağıya indirmeden isteğini niye söylemedin be adam?