Tatlı Dil ile Acı Dil Masalı

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal, pireler berber iken… Kaf Dağı’nın ardında, bulutlara komşu yüksek bir şatoda, çok zengin ama bir o kadar da kibirli bir kral varmış. Bu kralın mutfağında, az konuşan ama çok derin düşünen bilge bir aşçı çalışırmış.

Bir gün kral büyük bir davet vermiş ve aşçısını yanına çağırarak şöyle demiş:
— “Bana öyle iki yemek yap ki, biri dünyanın en iyi yemeği olsun, diğeri ise en kötüsü.”

Ziyafet saati gelince, aşçı ilk yemek olarak bir tabak dil getirmiş. Kral yemeği yemiş ve tadını çok beğenmiş. Aşçıya dönüp sormuş:
— “Bu neden dünyanın en iyi yemeği?”

Aşçı sakin bir sesle cevap vermiş:
— “Efendim, bu dildir. Dil ile doğruyu söyleriz, dil ile sevdiğimizi anlatırız. Dil, kırık kalpleri onarır ve insanları birbirine dost eder. Bu yüzden dil tatlıdır, dünyada eşi yoktur.”

Bir süre sonra aşçı, ikinci yemeği getirmiş. Tabağın içinde yine bir dil varmış. Kral şaşırarak öfkelenmiş:
— “Beni mi kandırıyorsun? Bu da az önceki gibi bir dil!”

Bilge aşçı tebessüm ederek şöyle demiş:
— “Haklısınız efendim, bu da bir dildir. Ama dil aynı zamanda dünyanın en kötü şeyidir. Çünkü dil yalan söyler, dil acı sözler söyler, insanları birbirine düşürür ve bir sözüyle kalpleri paramparça eder. Dünyadaki tüm kötülükler de yine dilden çıkar.”

Kral, bu sade ama derin gerçek karşısında susup kalmış. O günden sonra ne zaman konuşsa, kelimelerini seçerek konuşmaya başlamış.

Masaldan çıkarılacak ders: Atalarımızın da dediği gibi, “Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır,” ama acı dil de dostu düşman eder.